به نام خدا سلام. هفته قبل با یک اتفاق خیلی خوب شروع شد که شاید تنها اتفاق قابل توجه هفته اخیر بود. قدم نو رسیده، یعنی اومدن یک عروسک صورتی چند وجبی که فقط دوست داره بخوابه:-) اعتراف میکنم که خودم، خودم رو چشم زدم! وقتی به خودم گفتم:" آفرین حورا! این بهترین تابستونی بود که داشتی!" بهترین تابستون، یعنی وقتی برای حوصله سررفتن نبود. بهتر از هر وقت دیگری به برنامه ای که داشتم عمل کردم و بیشتر از هر وقت

به نام خدا به بهانه قطعی آب، پدرجان از سختی های زندگی های پیشین تعریف می کرد. قبل از آنکه دوش به حمام ها برسد. مردم خود را در خزینه* می شستند. که با توجه به تعریف های پدر خیلی هم بهداشتی نبود. (درواقع اصلا بهداشتی نبود). برای احترام به روحیه شما مخاطب عزیز، از بیان تعریف هایی که پدرجان کرد، صرف نظر می کنم. خلاصه رسید روزی که در حمام ها دوش نصب کردند. چندی از افراطی های آن زمان فرموده بودند(!)حمام

هلما ... ظلمه.....واقعا چرا بعضا به جبر این اتفاق میافته؟؟!! مهــ ـــسا هعیییی.حرف دل خیلی ها رو زدی. پرهام : بی عدالتی همینه که محل تولد و زمان تولد، خانواده و.. میتونه حق انتخاب ها و تصمیم های ما رو محدود میکنه... رحیم فلاحتی داشتم به این فکر می کردم بعد از هبوط، آدم حتی فکر نمی کرد در زمین به این بزرگی روزی خواهد رسید که برای یک متر زمین خدا که بخواهد سرش را بگذارد و